Kehanet, gaybdan haber verme anlamına gelir. Bu iş yapan kişilere de kâhin denir. Cahilliye döneminde derin bir araştırmaya dayanan bilgilere sahip olan kişilere de kâhin derlerdi. Zaman zaman müneccim (astronom) ve tabiplere kâhin denmesi bundandır. Türkçe kâhin karşılığında çoğunlukla falcı ve bakı(m)cı kelimeler kullanıla gelmiştir.

Kâhin, istikbalde meydana gelecek işleri bildiğini iddia eden, gizli ve görünmeyen âlemden haberdar olduğunu söyleyen kişilere denir. Bir başka tarife göre; geleceği ilişkin olaylardan haber verene " Arraf" geçmişte meydana gelen ve insanlara gizli kalan haberleri bildiren kişilere de kâhin denir.

Kehanet: Cinlerden bir dost edinerek onun vasıtasıyla gaybdan haber verme biçiminde gerçekleştirilen kehanet, insan tabiatında bulunan bir yeteneğin harekete geçirilmesi sonucu kazanılan bir sanat anlamında kehanet, putlardan kendilerine gizli sesler fısıldadığını iddia edenlerin kehaneti olmak üzere üç nevide incelenebilir.

Kur"an-ı Kerim ve Hadis-i Şeriflerde kehanet yasak edilmekte, kâhinler yerilmekte, onları tasdik edenin Hz. Muhammed"e (sav) indirileni inkâr etmiş olacağı ( Ebu Davud, Tirmizi, İbn-i Mace, Dârimi, Müsned) cennete giremeyeceği (Müsned) ve kırk gün namazının kabul edilmeyeceği (Müslüm) ifade edilmektedir.