Gazetecilerimizden  Mehmet Taş beyin yazılarını okumayı itiyat  edinenler, onu değerlendirirken  zülfü yâre  dokunan  kişiliğinden söz ederler .Gerçekte de Akif`in deyimiyle:` `Şudur  cihanda  benim en  beğendiğim meslek, Sözüm  odun gibi  olsun, hakikat olsun tek.`` Düsturuyla  yazılar yazmayı, haberler yapmayı kendine ilke edinmiştir.

Aday adaylarıyla ilgili yaptığı değerlendirmede; aday adaylarının tümünü tenzih ederim. Bazı özel kategorilerden söz etmiş. Bunlardan birinci tip tiplemeler: kompleksli, kıyıda, köşede kalmış kendisini Kahramanmaraş gündemine  taşımak isteyenler zümresi… Bir diğeri; tavassut ve kayırmaca ile hak etmediği düzeyde  bir makama erişen  liyakatsizler… Alışkanlıkları gereği, bir basamak daha  yükselmek arzusuyla, seçimi fırsat bilerek, kendine mevcut iktidarın dikkatini  çekmek isteyenler… Akıllarda  aday adayı olarak kalmalı, yarın seçim sonrası, aday adaylığı kendisi için referans olmalı. Bu tiplerin, mevki ve makam için yapmayacağı şey yok gibidir.

Üzücü zümre, gene  bürokraside özel kayırmaca ile  gelen etkili, yetkili makam sahipleri. İşgal ettikleri makamın  etkinliği  nedeniyle  özgüven geliştirenler… Devlet kesesinden bol kepçe nimet dağıttıkları için çevrelerinde alabildiğine tufeyli oluşanlar… Bunlar da bu tufeylilerin fohpohlamasıyla  aday adayı olma  cüreti gösterirler. Bu gafiller bilmez ki güç işgal ettikleri mevkiden kaynaklanmaktadır. Marifet kendilerinden menkul değildir.

Sayın Taş`ın bu tespitlerinden sonra ,temennisi ve dileği; bir gazeteci olarak,kendilerinin  bu denli profili düşük, aday adayları tarafından  tanıtım ve lanse edilme gayreti içinde olmamalarını önermektedir.Zaten buna da  güçleri yetmeyecektir.Kendisinin asıl hedefinin ;liyakatli,temsil yeteneği  olanları Kahramanmaraş gündemine  taşımak ve lanse etmeyi  yazısında vurgulamaktadır.

Taş`ın  bu tespitlerinde gözünden kaçan   bir hususu da  ben dillendirmek  istiyorum. Gerek bürokrasiden,gerekse iş dünyasından  aday adayı olanların  bu çokluğundaki hikmetlerden biri  de  mevcut temsilcilerin karizmatik bir özelliklerinin olmaması,bir hizmet üretmemiş olması,onca geçen zamana rağmen bir performans göstermemiş olmaları, sıradan insanları aday adaylığında  cesaretlendirmiştir. Asli görevlerini parlementoya gidip, parmak kaldırıp ,indirmek olarak algılamış olmaları gerçeğini herkes yapar. Gazi Meclis dediğimiz , devleti kuran  mecliste  son günlerde olup bitenlere bir bakın. Ne  ibretamiz olaylar cereyan ediyor.Hani 1920 lerin meclisindeki vakar? Bunlar mı o meclisin varisleri,devamı?İşte  bu görüntüler sıradan insanları yüreklendiriyor.Adam kendi fizik yapısını kontron ediyor,  onlardan daha iyi sokak kavgası yapabileceği zehabına kapılıyor. Gerçekten de sokaktan, Pazar yerinden  rast gele  bir insanı seçin ,gönderin ,o da isbat-ı vücudeder. Demek ki öyle se eleyip sıkılamaya fazla  gerek yok…

Asıl yanlış,demokrasinin özüne  ruhuna aykırı olan;atamayla meclis oluşturulmasındadır. Aday adaylığı baş vurusu sona erdi.Şimdi,aday adaylarının  telaşı; partilerin  üst düzeyindeki  seçicilere kendilerini lanse edip,seçilebilecek sırada bir yer almaktır. Yıllar yılı duyarız. Hani Siyasi Partiler Kanunu, Seçim  Kanunu   değişecek, seçimlerde Duhont (dar bölge) sistemi gelecekti? Bu tek adam sultası,tek seçici haleti değişmeden bir şeyin  değişmeyeceği ortada… İster parlamenter sistem, ister başkanlık ,ister yarı başkalık sistemleri  olsun değişen bir şey  olmayacak.``Kenarına bak bezini al,anasına bak kızını al…`"