Sevgili okuyucularım, son günlerde gündemden düşmeyen, en önemli konuların başında maalesef; adaletin tarafsızlığını yitirdiği düşüncesi gelmektedir. Bir hâkimin tutukladığını, diğeri serbest bırakıyor. Hâkimin serbest bırakma kararını savcı dinlemiyor. Bir başka hâkim, serbest bırakma kararını "yok hükmünde" sayıyor. Serbest bırakan hâkim de "Asıl senin kararın yok hükmünde" tavrını koyarak meydan okuyor.

Savcının, hâkim kararını dinlemediği...

Hâkimin aldığı karar nedeniyle HSYK tarafından boşa alındığı… Hangisi doğru, hangisi yanlış?

Durum o kadar karışık ki...

Sevgili Okuyucular!

Şunu çok iyi bilmeliyiz ki: İnsanlığın gelişim sürecine baktığımız zaman adalet terazisinden sapan milletlerin çürüdüğünü, yıkılmaya mahkûm olduğunu görürüz. İnsanlığın yanlışlarını düzeltmek için gelen peygamberler; yeryüzü atmosferini bozan, bütünlüğünü ve evrenselliğini anlamsız kılan en önemli şeyin adaletsizlik olduğunu söylemişlerdir. İşte Hz. Peygambere verilen ilahi talimattan örnek bir ayet: "İnsanlar hakkında bir hüküm verecek olursan insaf ve adalet dairesinde hüküm ver. Çünkü Allah ancak hak ve adaletle hükmedenleri sever" (Nisa/4:58 ). Bu ayet, adaletle hükmeden bir hâkimin en asil yönünü belirtmektedir. O da öncelikli görevinin insanlığa karşı adil olması gerektiğini bilmesidir. Eğer yargıç tüm insanları, din, dil, cins, ırk ve sınıf ayırımı yapmaksızın onları sevgi ile kucaklamıyorsa, onların hak ve hukukta eşit olduklarına inanmıyorsa ve bu eşitliği gerçekleştirmek için de harekete geçmiyorsa, insanlığın geleceğini karartıyor demektir. O zaman hem insanlar hem ülkeler kaçınılmaz olarak cezalarını baskı ve anarşi olarak çekecekler demektir. Doğal olarak o zaman adalet ve hakkaniyet bayrağı ülkede parlamayacak demektir. Unutmayalım ki bir toplumda kötülüğü salgın hale getiren adalet mekanizmasının düzgün işlemeyişidir.