Türkiye, yaz ortasında – Ramazan Bayramı arefesi sabahında çoçuk sesleriyle uyandık. Evimizin arka tarafındaki camide çocuklar mikrofonu kapmış, gülüşmelerle ses kontrolu yapıyordu. Sonra minareden ilahi sesi yükseldi. Temiz sesli bir çocuk önce ürkekçe, sonra gitgide daha çok cesaretle okuyordu.

Romanya, kışın  –  Noel Bayramı arefesi sabahında yine çocuk sesleriyle uyanırdık. Her sene köydeki çocuklar, kar kış demeden gecenin 5"inde uyanıp billur sesleriyle bayram mutluluğunun habercileri olarak kapı kapı dolaşırlar. Kimisi onlara harçlık verir, kimisiyse meyve, çeviz, simit.

Türkiye"de Bayram gününde çocuklar büyüklerinin ellerinden öpüp harçlık ve şeker alırlar. El öpme adetiyse büyüyunce de devam eder. Romanya"daysa, kaç yaşında olursak olalım, büyüklerimize "merhaba" yerine "ellerinden öperim"(sărut mâna) deriz.

Ülkelerimizin adetleri farklı olsa da, iki şey değişmez: büyüklere gösterilen saygı ve çocukların bayram neşesi. Çocukların gözlerinde gördüğümüz o saf neşe, bayramın her yerde mutluluk ve umut getirdiği gerçeği hatırlatıyor. O yüzden herkesten önce bayramlar çocuklarındır, çünkü onlar gelecekte gelenekleri devam ettirecek nesil.

Holiday Atmosphere

Turkey, middle of the summer – We woke up on Ramadan Eve morning with the sound of children"s voices. In the mosque behind our house, children had taken hold of the microphone and were giggling while doing a sound check. Then from the minaret rose the sound of a chant. A clear-voiced child was singing timidly at first, then gradually more bravely.

Romania, in winter – we used to wake up on Christmas Eve morning also with the sound of children"s voices. Every year, the children in the village wake up at 5 in the morning without caring about the snow and the winter and go from door to door as the messengers of the holiday joy, with their crystal-clear voices. Some give them money, others fruits, walnuts, bagels.

In Turkey, on the day of the Bayram, children kiss the hands of their elders and receive money and candy.  The hand-kissing tradition also continues when they grow up. In Romania, whatever our age is, instead of saying "hello" to our elders, we say "I kiss your hand"(sărut mâna).

Although the traditions in our countries are different, there are two things that don"t change: the respect towards the elders and the children"s holiday cheerfulness. That innocent joy we see in the eyes of the children reminds us that holidays bring happiness and hope everywhere. That is why holidays belong to the children before all, because they are the generation that will maintain the traditions in the future.