Yeniden adlandırmak gerek bazı şeyleri. Şiiri, edebiyatı, aşkı ve vatanı yeniden adlandırmak gerek. Eşi, dostu, akrabayı yeniden adlandırmak gerek. Siyaseti, politikayı, adap ve ahlakı, varı ve yoku, iyiliği ve kötülüğü yeniden adlandırmak gerek. Bazı şeyler çöpe atmak gerek ta cehennemin dibine kadar. Düşünmeyen beyinleri yakmak gerek! Doğruyu ve adaleti ayağa kaldırmak gerek.Bana göre sana, göre iletini iman ve ahlakın üzerinden bir çırpıda çekip almak gerek. Bakıp göremeyen gözleri çıkarmak gerek. Duyduğu halde duymayan kulakları delmek gerek. Yalanı gerçek gibi söyleyen dilleri dibinden koparmak gerek. Ta şahdamarından boğup hasta ruhları temizlemek gerek. Nefes ile nefsi ayırmak gerek! Yüreği avuçlayıp, kin ve nefreti temizlenene kadar neşter vurmak gerek. Kötülüğü, kılı kırk yarıp iyiliğe kurban etmek gerek. Kararan kalpleri karanlıkla yıkamak gerek. Çilehaneye kitleyip çileyi, çile çektirmek gerek. Suyu suda boğup, taşı taşta öğütmek gerek. Ateşi, nan ateşlerde eritmek gerek. Eşref-i mahluk olmak gerek. İnsana insan, Allah`a Adem olmak gerek. Bunları yapmazsak HAK yapacak zaten! Sahipsiz bir bahçe olur mu? Güle gül dedirtten gülü solduranı bilmez mi? Sineğin kanadını muazzam bir sanatla işleyen, kan ve irin içinden hayat membağı veren, yüreğimizi elinde tutan görmez mi? Aşk üzere alemi kuran, kararmış yüreklere aşkın verilmeyeceğini bilmez mi? Ateş ile yakan su ile boğan, ateşi ve suyu nasipsizlerin eline bırakır mı? " Hep BEN" diye haykırana "HİÇ" silesiyle vurulmaz mı? Olur elbet hepsi olur. Hele vaad edilmişse mutlaka olur. Bazı şeyleri yeniden adlandırmaz isek, kibri yenip nefsi ayaklar altına almaz isek hem de çok yakında olur. Görmeyen gözleri yakacak bir Nur gelir. Duymayan kulaklara sur üflenir. İşte o zaman, af dileyecek dillere prangalar vurulur. Kelam para etmez, söz kapı açmaz, herşey un ufak bir avuç toz olur. Ey zerre olmayan nankör nefsim; BEN olacağına adalet yolunda yürüyen bir köpeğin tırnağında toz ol.