Hz. Âdem ile Hz. Havva işledikleri günah nedeniyle ilahi cezaya çaptırılıp Cennetten çıkarıldıklarında sonsuz hüzne gark oldular ve affedilmeleri için şu duayı yaptılar:

Ey Allah"ım, lütfet bizlere,

Sevgin uğruna,

Affet günahlarımızı,

Sınırsız merhametin uğruna,

Tümüyle temizle bizi günahımızdan,

Arıt bizi isyanımızdan,

Çünkü biliyoruz isyanımızı,

Sana karşı, yalnız sana karşı günah işledik,

Senden başka bizi affedecek kimse yok,

Biz ise günah işlemekle zalimlerden olduk,

Affetmezsen bizi, elbette hüsrana uğrayanlardan oluruz.

Bu yalvarış onların Cennete geri dönmelerini sağlamadığı gibi çok sert bir karşılık geldi Yüce Yaratıcıdan, sonra da dünya gezegenine sürüldüler. Çünkü isyan lekesini almışlardı.

Hz. Âdem ile Hz. Havva Cennetten çıkarıldıklarında el ele yavaş adımlar atarak yalnızlığın yoluna koyulduklarında Melek Mikail Aleyhisselam Âdeme şöyle seslen

"Bundan böyle elinin emeğiyle çalışarak geçineceksiniz; bunu yaparken çalışmanızaa ve gücünüzee imanınızı, erdeminizi, sabrınızı, tutumluluğunuzu, sevginizi, iyilikseverliğinizi ekleyin. Bu özelliklerin Yüce Allah"ın iyiliğinden ve merhametinden kaynaklandığını da unutmayın. Konuşurken haklı, yargılarken adil olasınız. İnsan olarak hepiniz günah işleyebilirsiniz, bu nedenle kimse kimsenin hayatına burnunu sokup yargılamasın. İnsanın günahkârlık durumuna düşmesiyle, kurtuluşa ulaşmasını sağlayacak olan bu değerlerin yerine getirilip getirilmesiyle ilgilidir. İnsanlar yaşamlarındaki günahlarının yıkıcı sonuçlarından ancak bu değerleri yaşamlarına geçirmeleriyle kurtulabilirler. İnsanlar kendilerini günaha teslim etmeleri durumunda, giderek günahın "köleleri" haline dönüşeceklerdir. Oysa Yüce Yaratıcı, iman sahiplerinin doğruluk yolunda ilerlemelerini ister. Son nefeslerini verip Allah"ın huzuruna çıkıncaya kadar yaşam doluluğunda ilerlemek istiyorsanız bu değerlere sahip çıkın. Aksi halde Allah"ın huzuruna suçlu olarak çıkar ve bu nedenle sonsuz cezayı hak etmenize yol açarsınız.